Na een fusie met 2 andere stichtingen hebben wij de nadelen ingezien van een te grote organisatie. Mede het opleiden van hulphonden voor kinderen heeft ons er toe bewogen om weer opnieuw te beginnen.
Na de eerste stappen zijn wij uiteindelijk in november 2005 met de nieuwe stichting van start gegaan. Personal Service Dogs heeft vooral zijn ervaring en kennis overgenomen van de stichting EURODOG.
PSD wil een kleine stichting blijven en ongeveer 20 honden per jaar opleiden
Voor meer inlichtingen klik op het logo van Service Dogs bovenaan de pagina.
Voor Trees en nog enkele andere dames (die we later aan u voorstellen) is dit (stichting Service Dogs) een nieuwe uitdaging!!!
Momenteel heeft Trees Max in huis. Max is een Witte Herder van twee jaar. Zijn baasje zocht een nieuw tehuis voor hem omdat hij door langere werkdagen te weinig tijd voor hem had.
Zij gaat de uitdaging aan om Max zodanig te heropvoeden dat deze een goede hulphond gaat worden.
Van hieruit, veel succes Trees!!!
De eerste week van Max, bij ons in huis.
Het aanpassen in ons gezin ging heel erg snel.
Al heel snel had hij door dat ik zijn nieuwe baasje ben en loopt hij als een "schoothondje" achter mij aan.
Het uitlaten was toch wel even heel anders dan ik gewend was.....ik liet Max niet uit, nee hij liet mij uit en moest ik de nodige armkrachten behoorlijk aanspreken.
Voor een brokje wilde hij ook echt niet netjes naast lopen en moest er kaas aan te pas komen.
Dit werkte heel goed en laat ik inmddels Max uit en niet andersom, al is dit op bekend terrein, op onbekend terrein, wil het nog wel eens weer andersom zijn.
Maar we doen ons best.
In huis was het even opletten met eten klaar maken van beide honden (ik heb zelf een hond, Joep), want Max vond het even niet goed dat Joep bij me stond, als er eten werd gemaakt en corrigeerde Joep behoorlijk.
Ik heb Max toen in de gang laten liggen en laten wachten totdat hij mocht gaan eten. Nu naar drie dagen staan ze allebei al weer vrolijk naast me en is er geen vuiltje meer aan de lucht, als ik het eten klaar maak.
Elke middag lopen we ongeveer een uur op de hei en je ziet dit prachtige beest genieten.
Hij komt uit Amsterdam en ik weet niet of hij zoveel bos en hei heeft gezien.
Er was mij verteld dat hij wel grote plassen water in loopt en in ons wandelgebied komen we er een paar grote tegen.
De eerste keer stond hij er dan ook al gelijk in! De tweede keer heb ik hem maar aan de riem gedaan voor die tijd. Met als gevolg dat hij mij op een paar centimeter na, bijna de plas had in getrokken. Mijn vriendin lag helemaal in een deuk en vond het heel jammer dat ze geen fototoestel bij zich had.
Maar nu na vijf dagen, gaat hij wel aan de riem, maar loopt hij met een naast, bijna perfekt naast me.
Echt geweldig hoe slim dit hondje is. Het is natuurlijk wel een herder die zijn waaksheid moet laten horen, maar ook dit gaat in de goede proporties.
Ook slaapt hij al naast ons bed en dit doet hij netjes en heeft hij geen nijgingen om op bed te springen.
We doen het allemaal nog heel kalmpjes aan en met het apporteren zal het nodige geduld opgebracht moeten worden, hij kan goed stokken, ballen en speeltjes dragen, maar van netjes hier komen en dan afgeven heeft hij nog niet gehoord. Maar ik ben er van overtuigd dat dit ook redelijk snel goed gaat komen, hij laat hier al heel af en toe wat van zien binnenshuis.
Ik blijf Max deze komende twee weken goed observeren en na deze twee weken, gaan Markus en ik besluiten of hij door kan gaan met de opleiding tot hulphond. Dus even allemaal goed duimen dat het goed komt, want hij is echt heeeeeel erg lief, goed luisterend en zeer knuffelig!
Het ziet er tot nu toe allemaal heel positief uit en mocht hij door gaan, dan zal hij ook bij ons blijven voor de verdere opleiding.
Via deze site zal ik jullie over zijn vorderingen op de hoogte houden.
Heel veel groetjes en een dikke poot van Max,
Trees